Η Ίριδα γεννήθηκε στην Αργυρούπολη και έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στον πίσω κήπο ενός μικρού καταστήματος. Δεν είχε στέγη πάνω από το κεφάλι της, βρισκόταν συνεχώς στον ήλιο και τελικά απορρίφθηκε από την οικογένειά της. Όταν βρέθηκε, ήταν βρώμικη, αδυνατισμένη και εξαντλημένη, μια εικόνα σιωπηλού πόνου.
Σήμερα, η Irida είναι ελάχιστα αναγνωρίσιμη. Ήταν ένα από τα πρώτα σκυλιά στο καταφύγιο και έκτοτε έχει γίνει ένας πυλώνας δύναμης. Με τον ήρεμο, σίγουρο τρόπο της, είναι σαν μια μητρική φιγούρα που προσέχει τα πάντα και κάνει τα άλλα σκυλιά να νιώθουν ασφάλεια.
Η Irida είναι το τέλειο λαμπραντόρ. Είναι έξυπνη, υπομονετική, συμπονετική και πιστή. Καταλαβαίνει τα πάντα, παρατηρεί στενά και επεμβαίνει μόνο όταν είναι απαραίτητο. Διατηρεί την ισορροπία της αγέλης και διασφαλίζει ότι επικρατεί ειρήνη.
Παραμένει στο καταφύγιο, όπου την αγαπούν και τη σέβονται. Η Irida είναι η σιωπηλή αρχηγός που δεν υψώνει ποτέ τη φωνή της, αλλά είναι πάντα παρούσα. Ένας πραγματικός φύλακας του τόπου και σύμβολο δύναμης, αξιοπρέπειας και ευγένειας.